Śląsk

0

Najsmutniejszy obraz przedstawiała ziemia śląska – obraz germanizacji. Synowie Władysława II zatrzymali jego politykę przyjaznych i serdecznych z Niemcami stosunków i do kraju tego wpływowi niemieckiemu na oścież otworzyli wrota. Dwory książęce przybrały pierwsze niemiecką cechę. Książęta otoczyli się Niemcami, przybrali ich strój, ich zwyczaje i mowę. Za nimi poszli możniejsi panowie, a żywioł niemiecki, napływowy, zapanował wszechwładnie w miastach, rozsiadł się nawet gęsto po wiejskich osadach. Najdawniejsza ta niemal polska dzielnica zerwała też najwcześniej związki, jakie ją z Polską łączyły, przestała żyć życiem polskim i do niego się istotnie przyczyniać. Nieraz wprawdzie i książętom śląskim przychodziły zachcianki rozszerzenia swego panowania przez zagarnięcie jakiej sąsiedniej dzielnicy, ale znienawidzeni przez naród polski, nie cierpiący niemczyzny, nie znajdowali w nim poparcia i zamiarów swych nie zdołali ziścić. Upadł dlatego nawet tak dzielny książę, jakim był Henryk Brodaty, i wikłał tylko Polskę przez jedenaście lat (1227 do 1238), dobijając się nad nią wpływu, w bezużyteczne walki. Zresztą licznie rozrodzeni książęta piastowscy na Śląsku zapatrywali się we wszystkim na rozbójniczych rycerzów niemieckich, a tylko szczerze po polsku kłócili się między sobą przy nieustannych podziałach i bili.1 Historia tych walk nie ma już jednak dla nas najmniejszego znaczenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>