Serbowie, Kroaci, Słoweńcy

0

O wiele trudniej przyszło rozwinąć się trzem pokrewnym sobie szczepom południowosłowiańskim: Serbom, Kroatom i Słoweńcom (Korutanom, Kraińcom). Nie ulegli oni bowiem i nie zmieszali się z żadnym obcym żywiołem, który by ich w jedno państwo i naród zjednoczył i zorganizował. Wystawieni natomiast na krzyżujący się nieustannie wpływ, rzymskiej i bizantyjskiej cywilizacji, obawiali się obu i spod jednego pod drugie nieustannie się przerzucali. Naj- lepiej jeszcze stosunkowo wyszli Serbowie, którzy jednemu (greckiemu) wpływowi najwięcej się poddawali, zachowali bowiem narodowość i samoistność i później w wieku XIII silne na modę bizantyńską utworzyli państwo. Kroaci walczyli z największym wysiłkiem przeciw gniotącemu ich niemieckiemu cesarstwu, ale nie mogąc się między sobą zjednoczyć, po długiej wewnętrznej anarchii poddali się już w roku 1091 panowaniu Węgrów. Najgorzej powiodło się Słoweńcom w Karyntii i Krainie. Wśród nieustannych walk ulegli w zupełności wojewodom bawarskim, a wcieleni do państwa Franków służyć musieli za podstawę do działań zaczepnych przeciw Kroatom. Tymczasem Kościół niemiecki i idąca za nim w tropy kolonizacja niemiecka wynaradawiały ich i tępiły wszelkie objawy politycznej i społecznej samoistności.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>