Panowanie Władysława Jagiełły

0

Zaledwie pokonano Swidrygiełłę i zawarto pokój z Zakonem, i Władysław Jagiełło, ur, 1350» panował w Polsce od roku 1386 do 1434, miał cztery żony: 1) Jadwigę węgierską (fl399), 2) Annę cyllejską (fl416), 3) Elżbietę z Pileckich Granowską (TI420) i 4) Zofię k$. ruską, córkę Jerzego, ks. olszańskiego- Z tej ostatniej pozostawił dwóch synów: Władysława Warneńczyka i Kazimierza Jagiellończyka. o czym już mówiliśmy, sprawa czeska z nową, nie znaną przedtem wystąpiła siłą. Umarł w roku 1437 Zygmunt, ostatni z Luk- semburczyków, prawowity król węgierski i czeski z zięciem jego, Albertem, dynastia Habsburgów sięgnęła po raz pierwszy po obie korony, ale Czesi obawiając się germanizacji błagali usilnie o przysłanie im drugiego syna Jagiełłowego: Kazimierza. Zmieniły się już stosunki czeskie, stronnictwo umiarkowane po strasznych wstrząśnieniach osiągnęło nad skrajnymi taborytami przewagę, a zawarłszy z obradującym od roku 1431 soborem bazy lej skim kompromis (tzn. kompaktaty), umiało cechę herezji od siebie oddalić i stanowisko swe wzmocnić. Mieliż Polacy od sprawy czeskiej w tak korzystnych warunkach odstąpić! Nie należałoż całej potęgi Polski postawić na szali i wielkiej myśli jedności słowiańskiej urzeczywistnić? Kiedy jednak cały naród do myśli tej się zapalił, jedna hierarchia kościelna stanęła żelaznym murem przeciw wszelkiej łączności z Czechami, a na czele jej Oleśnicki. Przechylenie się ku sprawie czeskiej było zwycięstwem stronnictwa husytów w Polsce, a podkopaniem stanowiska hierarchii i jej rządów dotychczasowych, których za żadną cenę z rąk nie chciała wypuścić. Nie mógł Oleśnicki przeszkodzić wyprawie Kazimierza Jagiellończyka po czeską koronę, ale odejmując jej stanowcze rządu polskiego poparcie nie pozwolił jej dopiąć zamierzonego celu. Albert utrzymał się w Czechach, Kazimierz musiał ustąpić. Oburzenie na hierarchię, na Zbigniewa Oleśnickiego groźnym w Polsce wybuchło płomieniem. Zawiązały się w roku 1438 i 1439 dwie konfederacje, jedna pod przewodem Zbigniewa, druga pod sztandarem Spytka z Melsztyna, ale szczęście sprzyjało lepiej zorganizowanej hierarchii, stronnictwo husycko-czeskie upadło w krwawej bitwie pod Grotnikami, a sam Spytek Melsztyński waleczną śmiercią legł na pobojowisku. Szturmowano zamki hu- syckich panów, zabierano majątki, księży husyokich jako ka- cerzy palono na stosie, a Zbigniew Oleśnicki ujrzał się panem położenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>