Małopolska

0

Książęta małopolscy, już od Kazimierza Sprawiedliwego począwszy, opierali się na duchowieństwie, a w zamian za to poparcie nie szczędzili mu łask i przywilejów. Syn i następca Kazimierza w rządach Małejpolski, Leszek Biały (fl227), poddał księstwo swe papieżowi i obowiązał się płacić mu corocznie 4 grzywny srebra, toteż panowanie jego wolne było od zatargów z duchowieństwem i mogło zwrócić się na zewnątrz, mianowicie ku sprawom Rusi.

Leszek wmieszał się czynnie w zatargi, jakie powstały na dworze halickim po śmierci poległego w bitwie pod Zawichostem dzielnego ks. Romana. Czynniej jednak w zatargi te wmieszali się Węgrzy, wpływ polski zupełnie złamali i jeszcze Leszka przyprawili o utratę Przemyśla. Król Andrzej węgierski, ożeniwszy syna swego Andrzeja z córką kniazia Mścisława, uzyskał dla niego po wielu starciach w roku 1226 księstwo halickie. Nieświetne panowanie Leszka zakończyło się zamordowaniem go w r. 1227 przez zdradziecki napad Świętopełka pomorskiego w Gąsawie, i to w chwili, kiedy na wiec powszechny z innymi książętami się zjechał. Pozostał po nim małoletni syn, Bolesław Wstydliwy, a o opiekę nad nim rozpoczęli Henryk Brodaty śląski i Konrad Mazowiecki jedenastoletnią walkę. Dopiero w roku 1238 wyzwolił się spod tej gniotącej opieki Bolesław i własne rządy rozpoczął. Zaledwie jednak kilka lat mógł nimi spokojnie się cieszyć, bo już w roku 1241 spadła na Polskę straszna burza, jakiej ona od początków swych jeszcze nie była doznała.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>