Jagiellonowie na tronie Czech i Węgier

0

Nie ma piękniejszego zjawiska nad tę sitę atrakcyjną Polski w XV stuleciu. Wracały do Korony ziemia płocka, rawska, bełzka i sochaczewska, części Mazowsza, po wymarciu panujących w nich linii piastowskich, tak że tylko zachodnia część Mazowsza oddzielnych, hołdujących Polsce przechowała książąt. Robiła Polska i na Śląsku korzystne nabytki, jeszcze Oleśnicki zakupił księstwo Siewierskie, książęta Oświęcimia i Zatora uznali się hołdownikami, a jeżeli cały Śląsk podówczas do Polski nie wrócił, to przypisać to należy tylko tej okoliczności, że Jagiellonowie, pragnąc posiąść koronę czeską, me chcieli z Czechami jako zwierzcnnikami Śląska w otwartej stanąć rozterce.

Zaledwie też w pokoju toruńskim uporała się Polska z Zakonem, zaraz wystąpiła na jaw odwleczona sprawa czeska i w związku z nią stojąca węgierska i resztę panowania Kazimierza Jagiellończyka sobą prawie wyłącznie zajęły. Wspomnieliśmy już nieraz o obu, teraz jednakże chcąc ich ostateczne rozwiązanie zrozumieć, musimy jeszcze raz głębiej w dzieje się cofnąć.

Początek zarówno czeskiej, jako też węgierskiej sprawie dało wygaśnięcie dynastyj w nich panujących. Od roku 1306 rządziła w Czechach dynastia luksemburska, od r. 1308 na Węgrzech dynastia andegaweńska. Po bezdzietnej śmierci Ludwika Węgierskiego w roku 1382 wstąpił na tron Węgier zięć jego, znany nam Zygmunt Luksemburski, i koronę Czech i Węgier po raz pierwszy połączył. Połączenie to nie było rzeczą przypadku, bo oba sąsiednie kraje potrzebowały pomocy, jednemu od Niemiec, drugiemu od Turków groziła zagłada. Dynastia jednak luksemburska, że zarazem na tronie cesarskim Niemiec zasiadła, nie mogła zadania tego spełnić. Widzieliśmy też rzeczywiście, że Czechy ruchem swoim husyckim spod zależności Zygmunta i Niemiec faktycznie się wyswobodziły, a śmierć Zygmunta w roku 1437 ostatni cień zależności tej zatarła i oba trony, czeski i węgierski, osierociła. Wówczas to, kiedy polityka Oleśnickiego odwróciła Jagiellonów od Czech, wystąpiła z Albrechtem austriackim dynastia Habsburgów jako wytrwały współzawodnik Jagiellonów o lyęgierską i czeską koronę.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>