Działania Kazimierza Wielkiego

0

Objeżdżając kraj odprawiał król w każdej ziemi wiece, na których najważniejsze sprawy sądowe i administracyjne osobiście rozstrzygał. Obok tego zaś za przykładem Łokietka zwoływał urzę- dników ze wszystkich ziem na zjazdy urzędnicze, na których ich zdania w sprawach politycznych zasięgał, nawzajem ku sobie ich zbliżał i jednym duchem i kierunkiem natchnąć się starał. Na takich wiecach i zjazdach wydawali obaj królowie rozporządzenia swoje najczęściej ustnie, na koniec Kazimierz w r. 1347 pomyślał o prawach pisanych, o porządnym ustawodawstwie. Mając obok siebie tak znakomitych prawników jak Jarosława Skotnickiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego, niegdyś ucznia i rektora Uniwersytetu bonońskiego, i Janusza Strzeleckiego zwanego Suchymwil- kiem, doktora praw i kanclerza krakowskiego, wydawał Kazimierz na wiecach obszerne statuty, osobne dla Wielkopolski, osobne dla Małopolski, a uwzględniając dość odmienne zwyczaje prawne w dzielnicach tych panujące, starał się zwyczaje te zreformować, do siebie zbliżyć, liczne nadużycia usunąć, gwałty i inne zbrodnie surowymi karami obostrzyć. W końcu nakłonił nawet wszystkie dzielnice do przyjęcia jednego powszechnego statutu, w którym stało na początku postanowienie, że skoro w Polsce jeden jest panujący, jedna też powinna by moneta i prawo.1

I Kazimierz Wielki, syn Łokietka i żony Jego Jadwigi, ks. halickiej, ur. 1310, um. dn. 30 listopada 1370. Miał trzy żony: 1) Aldonę Giedyminównę (tl339) córka z tego małżeństwa poślubiona najpierw Janowi, księciu bawarskiemu, potem Bogusławowi, ks. szczecińskiemu. 2) Adelajdę, córkę Henryka II, landgrafa heskiego, poślubioną 1341 (+1361). 3) Jadwigę Elżbietę, córkę Henryka V, ks. głogowskiego (+1381). Z miłośnic króla wsławiły się Rokiczana Czeszka i Esterka Żydówka.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>