Bolesław Chrobry (992-1025). Budowa państwa cz. III

0

Okres I – Państwo polskie pierwotne, patriarchalne Bolesława i państwo przezeń stworzone do rzeczypospolitej chrześcijańskiej uroczyście przyjąć. Sylwester wysunął naprzód Ottona i rzeczywiście w r, 1000 cesarz ten do stolicy polskiej z całą okazałością przybywa. Za pobudkę przyjazdu posłużyła pielgrzymka do grobu słynnego wówczas męczennika św. Wojciecha. Apostoł ten pogan, Czech z urodzenia, bawił długo w gościnie na polskim dworze, a wyprawiwszy się celem nauczania pogańskich Prusaków, od nich zamordowany. Bolesław wykupił jego ciało i złożył w Gnieźnie jako przedmiot ogólnej czci i pobożnych wędrówek. Nie potrzeba dodawać, że pielgrzymującego cesarza przyjął Bolesław z całym, na jaki go stać było, przepychem. Popisy wojskowe okazywały siłę, wspaniałe uczty i hojne podarunki dla cesarza i całej jego drużyny świadczyły o zamożności i zagospodarowaniu się nowego polskiego państwa. Niemcy byli olśnieni, a przede wszystkim Otto. Pochlebiało to jego dumie, że tak potężny monarcha, jak Bolesław, oddaje mu jako cesarzowi rzymskiemu należną cześć i pierwszeństwo, że mu przyrzeka pomoc i współdziałanie, nie tylko więc pobytem swoim w Polsce panowanie Bolesława milcząco uznał, włócznią św. Maurycego z gwoździem krzyża świętego go obdarzył, do założenia biskupstw, o czym później powiemy, dopomógł, ale na uroczystej biesiadzie zdejmuje ze skroni swoich koronę, wieńczy nią Bolesława i mianuje przez to patrycjuszem, tj. przyjacielem i sprzymierzeńcem narodu rzymskiego.1

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>